قطرب، بیماری بهمن ماه،جنون گرگ

مفهوم ‌قُطْرُب‌ (هذیانی ‌كه‌ در آن‌ بیمار تصور می‌كند گرگ ‌شده ‌است‌) در اصل‌ از آئتیوس ‌آمدی‌، پزشك‌سده‌ششم‌میلادی روم‌شرقی‌، گرفته‌شده‌بود و او خود این‌مفهوم‌را از ماركلوس‌سیدی‌ گرفته‌ بود (اولمان‌، ص‌22). قطرب‌غالباً با جنون‌هم‌معنا گرفته‌می‌شد (رجوع کنید به ابن‌درید، ج‌2، ص‌1121).

به ‌گفته‌ بولس‌، مبتلایان ‌به ‌آن ‌تمام‌ شب‌ تا صبح‌ را به‌ خصوص در گورستانها پرسه‌ می‌زنند و زوزه‌ می‌كشند، رنگشان ‌زرد و چشمانشان ‌ضعیف‌ و همچون‌ زبانشان ‌خشك‌ است‌ (به‌ نقل‌ رازی‌، ج‌1، جزء 1، ص‌122). به ‌گفته ‌بولس‌، این ‌بیماری ‌ناشی‌ از سودا، و گونه‌ای ‌توهم‌ مالیخولیایی ‌است‌. در ابتدای‌ بیماری‌، بیمار می‌بایست‌ فصد می‌شد تا هوشیاری‌اش ‌را از دست‌ بدهد، سپس‌ به ‌او غذا و نوشیدنی ‌می‌دادند و او را حمام‌ می‌كردند و بعد به ‌او داروهای ‌ملین‌ و بخور و خصوصاً افیون‌ می‌دادند و روی ‌سرش‌ نیز داروهای‌ خواب‌آور می‌مالیدند. با بهتر شدن ‌وضع‌ بدنی‌، به ‌بیمار تریاق‌ یا دیگر داروهای‌ سودمند در درمان ‌سودا می‌دادند (همانجا).

در باب ‌قطرب ،‌ مجوسی‌  ‌قطرب ‌را ارثی ‌می‌داند.

ابن‌سینا در باره ‌قطرب‌ یا هذیان ‌تناسخی‌، همان‌ نشانه‌هایی ‌را ذكر كرده‌است‌كه‌دیگران‌نیز گفته‌اند. او ( ج‌2، كتاب‌3، ص‌897 ـ 898) درمان ‌قطرب‌ را همانند مالیخولیا دانسته‌است‌.

Share

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



بازگشت به بالا


Greenmatech
Iran
output_nrpmHy
Iran
notruf

 

فیسبوکگوگلاینستاگراملینکدینjobتوییتر