تفاوت فرهنگی در ایران و آلمان

از زمانی که دیپلمات سفارت جمهوری اسلامی در برزیل دختربچه ای را در استخر لمس بدنی کرد واژه تفاوت فرهنگی در اصطلاح عامیانه به واژه ماندگاری تبدیل شده است. هر چند خطای زشت آن دیپلمات مثل بقیه افراد پوشانده شد و لمس بدنی حتی کار زیبای فرهنگی ملت ایران نمایانده شد. اما نزدیک سال نوی مسیحی، یک نوامبر نکته جالب تری از تفاوت فرهنگی برای ایرانی های مقیم آلمان تداعی می شود. در یک نوامبر سراسر آلمان در میادین شهر با چرثقیل درخت های کریسمس را افراشته اند و دو ماه پیش از سال نو جشن سال نو را آغاز کردند. یعنی دو ماه جشن!

در لحظه ای نصب این درختان عده ای مردم شهر هم دور جرثقیل جمع می شوند اما جالب اینجاست ایرانی های که در میان آنها هستند ناخودآگاه با دیدن جرثقیل یاد جرثقیل اعدام افتادند. آنها گفتند در آلمان جرثقیل را برای شادی مردم بکار می گیرند. درخت سروی که حتی نمادی ایرانی است و ریشه در کیش میترای ایرانی دارد که در مسیحیت رخنه کرده است. سرو نماد حیات و راستی است. اما در ایران به جای نماد حیات نماد مرگ را بالا می برند و هدف همه این جرثقیل ها ترساندن مردم به مرگ است. یا بازدارندگی از جرم است. اما واقعا مسئولان ایا هنوز به این نتیجه نرسیده اند که اعدام بازدارنده نیست و جرم و جنایت به طور تصاعدی رو به افزایش است. 

این همه قاچاقچی مواد مخدر اعدام شدند اما چرا قاچاق مواد مخدر قطع نمی شود. آیا به این دلیل نیست که کشور به دلیل سیاست های غلط یک اقتصاد ویران دارد و مردم کم درامد انگیزه ای برای ثروت شدن دارند؟ یا با دیدن نا برابری حتی در گروه وسیعی از مسئولان که با رانت خواری و استفاده از فرصتهایی که حق شان نبود میلیاردر شدند. آیا مردم فقیر حق خود نمی بینند که آنها هم راهی برای پول دار شدن مثلا قاچاق پیدا کنند؟

 در آلمان و اروپا و اکثر نقاط جهان، سیستم حکومتی  با مردم زندگی می کند در شادی آنها شریک است.  آنها دنبال شاد کردن مردم هستند. نماد های حیات و شادی را به مردم نشان می دهند نه نماد های مرگ و ترس.

Share

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



بازگشت به بالا


Greenmatech
Iran
output_nrpmHy
Iran
notruf

 

فیسبوکگوگلاینستاگراملینکدینjobتوییتر